Uçurum Kenarındaki Tercih: Bağlılık mı, Özgürlük mü?


Kendi yolunu unutmuş herkes için bir yüzleşme… 

​"Bir insan bir insana ne öğretir?" diye sorarlarsa; bir insan, diğerine huzur bulmayı, akıllıca hareket etmeyi ve doğru yolu keşfetmeyi öğretir derim. Ama aslında seni sen yapan, o insanın yüreğine bıraktığı acılardır.
​İçindeki o sönmeyen acıyla, kendin inşa ettiğin bir kafesin içinde kaldın. Hep bir umutla, "Belki kapısı açılır da bir nefes alırım" diyorsun. Ama bil ki o kapı ancak sen kendine bağlı olduğunda açılır. Sen kendini bir başkasına mahkûm ettin, kendini ona yenik düşürdün.

​Sahiden, Sen Kimsin?

​Bu küçük hayatta, zaman su gibi akıp giderken kim olduğunu unuttun. Kendi hayatını yaşamak varken; "sevgi" sandığın o körü körüne bağlılık ve alışkanlık için feda ettiğin yılları ne zaman geri alacaksın? Demediler mi sana; insan seni senden eder diye? Seni bir yokuşta bırakıp "yolu tercih et" diyen de insandır, seni uçurum kenarında bırakıp kararı sana terk eden de...
​O bağımlı halinden ne zaman kurtulursan, bu yüklerden de o zaman kurtulacaksın. Yol senin, hayat senin; ama şu an yürüdüğün yol senin değil. Çünkü o yol sana değil, bir başkasına olan bağına çıkıyor. Önce düşünce yapını ve içindeki o hissi değiştir. Bir insanı gözünde bu kadar büyütüp, seni uçurum kenarında tutacak gücü onun ellerine verme.

​"Yaş 35, Yolun Yarısı Eder" mi?

​Şairin dediği gibi, zaman su misali akıyor. Bir bakmışsın 35’ine gelmişsin. "Gençliğim nereye gitti?" diye sayıklamak yerine, "Ne güzel yaşadım!" diyebilmek mühim. Sen bu kararı yolun başında, o çaresizlik içinde kıvranırken verecektin. Seni gitmekten alıkoyan şey aşk değil; bunu kavradığında her şey değişecek. Aşkın bazen ne kadar bencilce bir duygu olduğunu bilmen yeterli. O yanındayken mutlu olduğunu sanıyorsun ama onsuz da mutlu olabilirsin. Sen sadece yürümeye takat bulamadın.
​Güç, Acıdan Sonra Gelir
​Zamanı gelince "Neden?" diye soracaksın ama geç olmayacak. Hiçbir acıyı tatmadan güçlü olamazsın; gerçek güç, büyük sancılardan sonra gelir. O uçurum kenarında kararını verdiğinde, "Aşk denen bu illet, bu kadar can yakmasaydı keşke" diyeceksin. İşte o an aynaya bakabilecek yüzün olduğunda, kafesin kapısını açıp "Özgürüm!" diyebileceksin.
​Bağımlılıktan koptuğun an, içinde bir sızı oluşacak. "Karar verdim ama neden bu sızı var?" diye soracaksın. O sızı, kurduğun hayallerden vazgeçmenin uktesidir. Ama o sızıyla yürü; gör bak o sızı sana nasıl bir cesaret verecek!
​Yeni Bir Sayfa
​Hayat seni her şeyle sınar: Bir dost kazığıyla, değer verdiğin kişilerin aslında üç kuruş etmediğini gördüğünde ya da sevdiğim dediğin kişinin seni uçurumda bırakışıyla... Ama emin ol, sen düşünce yapını değiştirdiğinde yeni bir yol açılacak. Hayat dediğin üç günlük dünya; şairin o "yolun yarısı" dediği yere varıp varmayacağımız bile belli değil.
​Şimdi silkelen, o kafesten çık ve sadece kendi yolunda yürü. Yol senin, tercih senin.


​Peki ya senin hikayen? Sen hiç o uçurumun kenarında, bir başkasına olan bağın yüzünden kendi yolundan vazgeçtiğini hissettin mi? O kafesin kapısını açacak gücü kendinde bulabildin mi?
​Yorumlarda dertleşelim, belki senin yolun bir başkasına ışık olur...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kendi Labirentinden Çıkış

Resim
İçsel Bir Yolculuk : Kendini Bulma Rehberi ​Hayat bazen karmaşık bir düğüm gibi hissettirir. Bu yazı dizisi; o düğümü çözmekten ziyade, düğümle barışmayı ve içindeki seni keşfetmeyi anlatıyor. BÖLÜM 1 : Karmaşıklar içinde misin?  Karmaşıklar içinde bir hayattasın. Bunu biliyorsun. Ama asıl bilmediğin, buradan nasıl çıkacağın değil; ne zamandır kabullendiğin. ​Kafanın içi kalabalık; düşünceler üst üste binmiş, sesler birbirine karışmış. Bir şey yapmak istiyorsun ama nereden başlayacağını bilmiyorsun. Bazen hiçbir şey yapmadan kalıyorsun; kıpırdamadan, bekleyerek... Sanki zaman senin yerine karar verecekmiş gibi. ​Şu soruyu sor kendine: ​"Bu böyle ne zamana kadar sürecek? Ne zamana kadar kendine uzaktan bakacaksın?" ​Sürekli ertelediğin, duymamak için kendini oyaladığın sorular var: ​"Ben ne istiyorum?" ​"Beni ne mutlu eder?" ​"Bu hal ne zamana kadar sürecek?" ​Kendine bakıyorsun ama kendini görmüyorsun. Çünkü görmek, sorumluluk istiyor...
Devamı

Gerçek Zenginlik: Bir Kahve, Bir Kitap ve El Değmemiş Bir Vicdan

Resim
Bazıları zenginliği banka hesaplarındaki sıfırlarda, lüks arabaların gürültüsünde ya da markaların sahte ışıltısında arıyor. Ben ise avazım çıktığı kadar bağırıyorum: "Ben dünyanın en zengin insanıyım!" ​Bunu söylediğimde, maddi dünyaya hapsolmuş küçük ruhların bana acıyarak bakmasına gülümsüyorum. Aslında onların o bakışlarında hissettiğim şey kendi değersizlikleri... Aynaya baktıklarında mutluluğu bir "arayış" sanan, kendi iç sesine cevap verecek cesareti olmadığı için başkalarının hayatını karartmaya çalışan o aciz kalpler için sadece üzülebilirim. ​İçimdeki Çocuk ve Dünyanın Telaşı ​İçimde hâlâ o çocuksu heyecan, bakışlarımda masumiyet var. Bir yaşlıya hürmet ederken, bir hayvanın başını okşarken ya da hiç tanımadığım birinin hayatına küçük bir iyilikle dokunurken anlıyorum; ben bu hayatın zenginiyim, onlar ise ruhun fakiri. ​Bir kafede tek başıma oturup kahvemi yudumlarken, kitabımın sayfaları arasında kaybolduğumda bulduğum o huzuru hangi para satı...
Devamı

İmtihan Dünyasında Yol Almak

Resim
 ​"Fırtınanın ortasında bile, denizi yaratanın merhametine sığınanlar için hiçbir dalga aşılmaz değildir." Her Zorluğun Bir Nedeni Var ​Burası bir imtihan dünyası... Kimimiz hastalıkla, kimimiz sevdayla, kimimiz ise hayat yolunda karşımıza çıkan zor insanlarla sınanıyoruz. Bu hayatın değişmez, yazısız bir kuralı var: İmtihansız insan, fırtınasız deniz olmaz. Ancak bazen karanlığa o kadar odaklanıyoruz ki asıl gerçeği kaçırıyoruz; bu dünyada çaresiz insan yoktur, çaresini zamanı gelince veren bir Yaradan vardır. ​Yaşadığımız her sarsıntı, aslında bize bir şeyleri hatırlatmak için kapımızı çalıyor. Hayattaki hiçbir olay sebepsiz yere yaşanmıyor. ​Hastalık, en büyük servetimiz olan sağlığın kıymetini fısıldıyor kulaklarımıza. ​Sevda, bazen bencilliğimizi terbiye ediyor, bazen de kalbimizin ne kadar derin olduğunu gösteriyor. ​Vefasızlık ve zor insanlar ise, bize sabrın ve dik durmanın ne demek olduğunu öğretiyor. ​Bana göre bu hayattaki en ağır sınavlar; sığınacak bi...
Devamı