Hayatın Akışı ve Kendi Yolunu Yürümek



Biz kendimize amacsız bir hayat öğrettik. Hiçbir şey yapmadan gelip geçeceğiz, ama içimizde bir huzur kaplıyor gibi görünüyor; anlam veremiyoruz.

Oysa insan dediğin şey, başarmak için çabalar, hayatını değiştirmek için mücadele eder. İçinde farkında olduğu hayatı yaşamak için savaşır.

Ama biz ne yapıyoruz? Sadece oturuyor, zamanın akıp gitmesini bekliyoruz. Zaman, su gibi akıp geçiyor; biz ise o zaman içinde kendimizi ve hayatımızı yakıyoruz. Çünkü hiçbir çaba göstermiyoruz; hayatımızı daha düzenli, daha başarılı hâle getirmek için adım atmıyoruz.

Psikolojide “atalet” diye bir kavram var. Çoğu kişi bunun farkında değil. Atalet; amacı için harekete geçmemek, harekete geçse de başladığı işi bitirmemek veya çalışırken çok yavaş hareket etmek demek. Biz tam da bunu yaşıyoruz. Ümitsiz canlılar gibi hayatı izliyoruz; elimizden sadece izlemek geliyor ve farkında bile değiliz.

Ama içimizde bunu atlatacak güç var. Sadece harekete geçmeli ve bezginlik, yılgınlık gibi duyguları beslememeliyiz. Durup her şeyin kendiliğinden olmasını beklememeliyiz. Olmadığında da “nasip değilmiş, kader böyleymiş” diye kendimizi avutuyoruz.

Oysa hayat senin elinde; yol senin ve tercihler senin. O yolda yürümek, seni başarılı ve kendine güvenen bir insan yapar.

Bugün unuttuğumuz bir şey var: Hayat bir yol ve sen o yolda yürüyen insansın. Yoldaki engelleri aşmak, nereye nasıl gideceğin sana bağlı. Kafandaki sesleri fark etmek ve beyin ile iç sesi uyumlu hâle getirmek çok önemli. Beyin bir şey der, iç ses başka, dudak ise karma bir şey söylerse, işte o zaman ortaya değişik ve etkili sonuçlar çıkar.

İşte bu yüzden, hayatında değişim istiyorsan, önce harekete geçmeli, ataletin köklerini kırmalı ve kendi yolunu cesaretle yürümelisin. Kolay yol seni çekebilir ama gerçek başarı, hareket etmekte ve kendi içindeki sesi dinlemekte saklıdır.


“Unutma, hayat bir yol ve sen o yolda yürüyen insansın. Engeller seni durduramaz; harekete geçmek, kendi iç sesini dinlemek ve cesaretle ilerlemek senin elinde. Bugün küçük bir adım at, yarın büyük bir fark yaratabilirsin.”

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kendi Labirentinden Çıkış

Resim
İçsel Bir Yolculuk : Kendini Bulma Rehberi ​Hayat bazen karmaşık bir düğüm gibi hissettirir. Bu yazı dizisi; o düğümü çözmekten ziyade, düğümle barışmayı ve içindeki seni keşfetmeyi anlatıyor. BÖLÜM 1 : Karmaşıklar içinde misin?  Karmaşıklar içinde bir hayattasın. Bunu biliyorsun. Ama asıl bilmediğin, buradan nasıl çıkacağın değil; ne zamandır kabullendiğin. ​Kafanın içi kalabalık; düşünceler üst üste binmiş, sesler birbirine karışmış. Bir şey yapmak istiyorsun ama nereden başlayacağını bilmiyorsun. Bazen hiçbir şey yapmadan kalıyorsun; kıpırdamadan, bekleyerek... Sanki zaman senin yerine karar verecekmiş gibi. ​Şu soruyu sor kendine: ​"Bu böyle ne zamana kadar sürecek? Ne zamana kadar kendine uzaktan bakacaksın?" ​Sürekli ertelediğin, duymamak için kendini oyaladığın sorular var: ​"Ben ne istiyorum?" ​"Beni ne mutlu eder?" ​"Bu hal ne zamana kadar sürecek?" ​Kendine bakıyorsun ama kendini görmüyorsun. Çünkü görmek, sorumluluk istiyor...
Devamı

Gerçek Zenginlik: Bir Kahve, Bir Kitap ve El Değmemiş Bir Vicdan

Resim
Bazıları zenginliği banka hesaplarındaki sıfırlarda, lüks arabaların gürültüsünde ya da markaların sahte ışıltısında arıyor. Ben ise avazım çıktığı kadar bağırıyorum: "Ben dünyanın en zengin insanıyım!" ​Bunu söylediğimde, maddi dünyaya hapsolmuş küçük ruhların bana acıyarak bakmasına gülümsüyorum. Aslında onların o bakışlarında hissettiğim şey kendi değersizlikleri... Aynaya baktıklarında mutluluğu bir "arayış" sanan, kendi iç sesine cevap verecek cesareti olmadığı için başkalarının hayatını karartmaya çalışan o aciz kalpler için sadece üzülebilirim. ​İçimdeki Çocuk ve Dünyanın Telaşı ​İçimde hâlâ o çocuksu heyecan, bakışlarımda masumiyet var. Bir yaşlıya hürmet ederken, bir hayvanın başını okşarken ya da hiç tanımadığım birinin hayatına küçük bir iyilikle dokunurken anlıyorum; ben bu hayatın zenginiyim, onlar ise ruhun fakiri. ​Bir kafede tek başıma oturup kahvemi yudumlarken, kitabımın sayfaları arasında kaybolduğumda bulduğum o huzuru hangi para satı...
Devamı

İmtihan Dünyasında Yol Almak

Resim
 ​"Fırtınanın ortasında bile, denizi yaratanın merhametine sığınanlar için hiçbir dalga aşılmaz değildir." Her Zorluğun Bir Nedeni Var ​Burası bir imtihan dünyası... Kimimiz hastalıkla, kimimiz sevdayla, kimimiz ise hayat yolunda karşımıza çıkan zor insanlarla sınanıyoruz. Bu hayatın değişmez, yazısız bir kuralı var: İmtihansız insan, fırtınasız deniz olmaz. Ancak bazen karanlığa o kadar odaklanıyoruz ki asıl gerçeği kaçırıyoruz; bu dünyada çaresiz insan yoktur, çaresini zamanı gelince veren bir Yaradan vardır. ​Yaşadığımız her sarsıntı, aslında bize bir şeyleri hatırlatmak için kapımızı çalıyor. Hayattaki hiçbir olay sebepsiz yere yaşanmıyor. ​Hastalık, en büyük servetimiz olan sağlığın kıymetini fısıldıyor kulaklarımıza. ​Sevda, bazen bencilliğimizi terbiye ediyor, bazen de kalbimizin ne kadar derin olduğunu gösteriyor. ​Vefasızlık ve zor insanlar ise, bize sabrın ve dik durmanın ne demek olduğunu öğretiyor. ​Bana göre bu hayattaki en ağır sınavlar; sığınacak bi...
Devamı