Kendi Işığın Ol



Kendi Işığın Ol

Anlatmak ister insan; suskunluğunu, umudunu, bekleyişini… Dağlara haykırmak, dillerde dolaştırmak, “Ya ben bunu istiyorum!” diye bağırmak ister bazen. Lakin hayat, insanı susmaya mahkûm ediyor.

Çevrenin gereksiz sözleri ve torba değil ya milletin o ağzından çıkan sözlere dikkat eden bizler… İşte o zaman kaybederiz. Millet dediğimiz kim? Ne sağır herkesin bencilliği, ne de kendi içindeki duygular… Kendi sözlerine önem veren kişileri takmak ya da muhabbetlerini dinlemek, işte o zaman kaybediyoruz.

Hayat bizim, oyun bizim, kural bizim; istediğimiz gibi oynamak lazım. Yoksa çekilmeyecek bir dönem ve çekilmeyecek bir hayat ile yüzleşiriz.

İnsanların görüşlerini, sözlerini hep ikinci plana değil, hiç dinlememeyi öğrenin. Sen konuştuğun sözlerin farkında ol, kendine hâkim ol, yoluna devam et. İstekleri, arzuları takma; kendi istek ve arzularına önem ver. Bencillik değil bu, sadece kendi duygu ve düşüncelerine önem vermek, kendi hayatını düzene koymaya çalışmaktır.

Milletin ağzı torba değil ki düzeltesin. Milletin ağzının gevşekliği bizi ilgilendirmez; bizi, bizim tercihlerimiz ve hayatımız ilgilendirir.

Sorunlarımız olacak tabii, hiçbir şey dört dörtlük değil ki hayatın dört dörtlük olsun. Boş ver… Acılar olacak, dertler olacak ama hepsinin bir zamanı var. İşte o zamandan sonra sen kendine yol, kendine ışık olacaksın.

Karanlıkları bırak, negatifi üzerinden sal. Işık ol kendine. Birilerinin söylemişleri değil, kendi hislerine önem ver.

“Işık ol kendine… Yolun karanlık olabilir, zor olabilir, imkânsız görünebilir. Ama sen hepsinin üstesinden gelebilecek güçtesin. Kendi ışığının farkında ol.”

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kendi Labirentinden Çıkış

Resim
İçsel Bir Yolculuk : Kendini Bulma Rehberi ​Hayat bazen karmaşık bir düğüm gibi hissettirir. Bu yazı dizisi; o düğümü çözmekten ziyade, düğümle barışmayı ve içindeki seni keşfetmeyi anlatıyor. BÖLÜM 1 : Karmaşıklar içinde misin?  Karmaşıklar içinde bir hayattasın. Bunu biliyorsun. Ama asıl bilmediğin, buradan nasıl çıkacağın değil; ne zamandır kabullendiğin. ​Kafanın içi kalabalık; düşünceler üst üste binmiş, sesler birbirine karışmış. Bir şey yapmak istiyorsun ama nereden başlayacağını bilmiyorsun. Bazen hiçbir şey yapmadan kalıyorsun; kıpırdamadan, bekleyerek... Sanki zaman senin yerine karar verecekmiş gibi. ​Şu soruyu sor kendine: ​"Bu böyle ne zamana kadar sürecek? Ne zamana kadar kendine uzaktan bakacaksın?" ​Sürekli ertelediğin, duymamak için kendini oyaladığın sorular var: ​"Ben ne istiyorum?" ​"Beni ne mutlu eder?" ​"Bu hal ne zamana kadar sürecek?" ​Kendine bakıyorsun ama kendini görmüyorsun. Çünkü görmek, sorumluluk istiyor...
Devamı

Gerçek Zenginlik: Bir Kahve, Bir Kitap ve El Değmemiş Bir Vicdan

Resim
Bazıları zenginliği banka hesaplarındaki sıfırlarda, lüks arabaların gürültüsünde ya da markaların sahte ışıltısında arıyor. Ben ise avazım çıktığı kadar bağırıyorum: "Ben dünyanın en zengin insanıyım!" ​Bunu söylediğimde, maddi dünyaya hapsolmuş küçük ruhların bana acıyarak bakmasına gülümsüyorum. Aslında onların o bakışlarında hissettiğim şey kendi değersizlikleri... Aynaya baktıklarında mutluluğu bir "arayış" sanan, kendi iç sesine cevap verecek cesareti olmadığı için başkalarının hayatını karartmaya çalışan o aciz kalpler için sadece üzülebilirim. ​İçimdeki Çocuk ve Dünyanın Telaşı ​İçimde hâlâ o çocuksu heyecan, bakışlarımda masumiyet var. Bir yaşlıya hürmet ederken, bir hayvanın başını okşarken ya da hiç tanımadığım birinin hayatına küçük bir iyilikle dokunurken anlıyorum; ben bu hayatın zenginiyim, onlar ise ruhun fakiri. ​Bir kafede tek başıma oturup kahvemi yudumlarken, kitabımın sayfaları arasında kaybolduğumda bulduğum o huzuru hangi para satı...
Devamı

İmtihan Dünyasında Yol Almak

Resim
 ​"Fırtınanın ortasında bile, denizi yaratanın merhametine sığınanlar için hiçbir dalga aşılmaz değildir." Her Zorluğun Bir Nedeni Var ​Burası bir imtihan dünyası... Kimimiz hastalıkla, kimimiz sevdayla, kimimiz ise hayat yolunda karşımıza çıkan zor insanlarla sınanıyoruz. Bu hayatın değişmez, yazısız bir kuralı var: İmtihansız insan, fırtınasız deniz olmaz. Ancak bazen karanlığa o kadar odaklanıyoruz ki asıl gerçeği kaçırıyoruz; bu dünyada çaresiz insan yoktur, çaresini zamanı gelince veren bir Yaradan vardır. ​Yaşadığımız her sarsıntı, aslında bize bir şeyleri hatırlatmak için kapımızı çalıyor. Hayattaki hiçbir olay sebepsiz yere yaşanmıyor. ​Hastalık, en büyük servetimiz olan sağlığın kıymetini fısıldıyor kulaklarımıza. ​Sevda, bazen bencilliğimizi terbiye ediyor, bazen de kalbimizin ne kadar derin olduğunu gösteriyor. ​Vefasızlık ve zor insanlar ise, bize sabrın ve dik durmanın ne demek olduğunu öğretiyor. ​Bana göre bu hayattaki en ağır sınavlar; sığınacak bi...
Devamı